MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26
MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26

‘លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ខ្ញុំមានគម្រោងចង់សម្រាលដោយការវះកាត់។’

នៅអាយុផ្ទៃពោះ 36 សប្តាហ៍ ម្តាយដែលមានផ្ទៃពោះ និងមានសុខភាពល្អម្នាក់ បានពិភាក្សាអំពីផែនការសម្រាលកូនជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិតឯកទេសសម្ភព។ ការមានផ្ទៃពោះមានសុខភាពល្អ ទារកមានការលូតលាស់ធម្មតា ហើយមិនមានមូលហេតុវេជ្ជសាស្ត្រដែលតម្រូវឱ្យសម្រាលដោយការវះកាត់នោះទេ។

‘ខ្ញុំបានឮថា វាងាយស្រួលក្នុងការរៀបចំផែនការជាង’ នាងបានពន្យល់។ ‘បងស្រីរបស់ខ្ញុំក៏បានសម្រាលដោយការវះកាត់ ហើយដឹងច្បាស់ថាទារកនឹងកើតនៅពេលណា។’

បន្ទាប់ពីពិភាក្សាអំពីហានិភ័យ និងអត្ថប្រយោជន៍នៃវិធីសម្រាលទាំងពីរ ការសម្រាលដោយការវះកាត់តាមការគ្រោងទុក ត្រូវបានកំណត់នៅសប្តាហ៍ទី 39។

តើនេះជាស្ថានភាពដែលជួបប្រទះជាញឹកញាប់ក្នុងការអនុវត្តក្នុងការថែទាំអ្នកជំងឺឬទេ?

ប្រាកដណាស់

MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26
MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26
MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26
MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26
MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26
MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26
MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26
MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26
MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26
MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26
MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26

សេចក្តីថ្លែងការណ៍ឯកភាពសំខាន់ៗពីក្រុមសាស្រ្តាចារ្យអ្នកជំនាញទាក់ទងការសម្រាលដោយការវះកាត់ នៅទូទាំងអាស៊ីអាគ្នេយ៍៖29

ទារកដែលសម្រាលដោយការវះកាត់មានការអភិវឌ្ឍបាក់តេរីក្នុងពោះវៀនខុសពីទារកដែលសម្រាលតាមទ្វារមាស ដែលអាចបង្កើនហានិភ័យនៃបញ្ហាសុខភាពនៅពេលក្រោយក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ។

ចំពោះទារកដែលមិនបានបំបៅដោយទឹកដោះម្តាយតែមួយមុខ ការបន្ថែមអាហារូបត្ថម្ភជាមួយទឹកដោះម្តាយ គឺជាវិធីដែលមានសុវត្ថិភាពបំផុត ដើម្បីឱ្យសមាសភាពមីក្រូប៊ីយ៉ូមក្នុងពោះវៀនមានលក្ខណៈប្រហាក់ប្រហែលនឹងទារកដែលសម្រាលតាមទ្វារមាស។

Synbiotic ដែលមានផ្ទុកព្រីបាយអូទិកជាក់លាក់ (scGOS/lcFOS 9:1) និងប្រូបាយអូទិក (Bifidobacterium breve M–16V) អាចជួយគាំទ្រការអភិវឌ្ឍមីក្រូប៊ីយ៉ូមក្នុងពោះវៀនដែលមានសុខភាពល្អនៅក្នុងទារកដែលសម្រាលដោយការវះកាត់។ 

MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26

បើប្រៀបធៀបនឹងទារកដែលសម្រាលតាមទ្វារមាស ទារកដែលសម្រាលដោយការវះកាត់អាចមានកម្រិតបាក់តេរីល្អក្នុងពោះវៀនទាបជាងក្នុងដំណាក់កាលដំបូងនៃជីវិត ដែលអាចមានឥទ្ធិពលលើសុខភាពរយៈពេលវែងរបស់ពួកគេ។ ដោយទទួលស្គាល់ពីផលប៉ះពាល់ដែលអាចកើតមានចំពោះសុខភាពរបស់ទារកដែលសម្រាលដោយការវះកាត់ អ្នកជំនាញសុខាភិបាលមានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការពិភាក្សា មិនត្រឹមតែអំពីហានិភ័យនៃការវះកាត់ពីការសម្រាលដោយការវះកាត់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែរួមបន្ថែម អំពីផលប៉ះពាល់ដែលអាចកើតមានរបស់វាទៅលើការបង្កើតបាក់តេរីល្អក្នុងពោះវៀន និងលទ្ធផលសុខភាពនាពេលអនាគតផងដែរ។

ប៉ុន្តែ តើអ្នកធ្លាប់ឆ្ងល់ដែរឬទេថា តើអតុល្យភាពនៃបាក់តេរីក្នុងពោះវៀនអាចត្រូវបានកែលម្អ និងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃផលប៉ះពាល់សុខភាពរយៈពេលវែងបានដែរឬទេ?

នៅក្នុងភាគបន្ទាប់ យើងនឹងស្វែងយល់អំពីតួនាទីរបស់ Synbiotic ជាក់លាក់មួយ ក្នុងការជួយគាំទ្រសុខភាពពោះវៀន ដែលជាមូលដ្ឋាននៃសុខភាពប្រព័ន្ធការពាររាងកាយ។ សូមរង់ចាំតាមដាន!

ADHD: ជំងឺខ្វះការយកចិត្តទុកដាក់/ផ្ចង់អារម្មណ៍ខ្លាំង; lcFOS:  fructooligosaccharides ខ្សែចង្វាក់វែង; scGOS: galactooligosaccharides ខ្សែចង្វាក់ខ្លី។

ឯកសារយោង

1.Thomaidi S, et al. J Clin Med. 2025;14(22):8102.
2. UNICEF. Available at: https://www.unicef.org/thailand/reports/thailand-multiple-indicator-cluster-survey-2022. Accessed on: 18 June 2026.
3. MICS (2022). Available at: https://www.unicef.org/thailand/media/11356/file/Thailand%20MICS%202022%20full%20report%20(English).pdf. Accessed on: 18 June 2026.
4. Demographic and Health Survey. Available at: https://dhsprogram.com/pubs/pdf/SR281/SR281.pdf. Accessed on: 18 June 2026.
5. National Health and Morbidity Survey. Available at: https://iku.gov.my/images/nhms-2022/TRNHMSmch2022.pdf. Accessed on: 18 June 2026.
6. Felipe-Dimog EB, et al. BMC Pregnancy Childbirth. 2025;25(1):204.
7. UNICEF. Available at: https://www.unicef.org/vietnam/reports/viet-nam-sdg-indicators-children-and-women-survey-2020-2021. Accessed on: 18 June 2026.
8. Show KL, et al. BMJ Open. 2024;14(3):e076646.
9. Lee KZX, et al. Acta Obstet Gynecol Scand. 2026;105(3):519–527.
10. Zahroh RI, et al. BMJ Glob Health. 2024;9(6):e014602.
11. Angolile CM, et al. Health Sci Rep. 2023;6(5):e1274.
12. Ojong SA, et al. Am J Obstet Gynecol.2026;233(6S):S569–S580.
13. Chervenak FA, et al. Am J Obstet Gynecol. 2026;233(6S):S216–S225.
14. Coscia, A. et al. Life. 2021;11:148.
15. Dominguez-Bello MG, et al. Proc Natl Acad Sci U S A.2010;107(26):11971–11975.
16. Dominguez-Bello MG, et al. Nat Med. 2016;22(3):250–253.
17. Chen YY, et al. Microorganisms. 2021;9(9):1847.
18. Shao Y, et al. Nature. 2019;574(7776):117–121.
19. Bogaert D, et al. Cell Host Microbe. 2023;31(3):447–460.e6.
20. Fouhy F, et al. Nat Commun. 2019;10:1517.
21. Inchingolo F, et al. Int J Mol Sci. 2024;25(2):1055.
22. Damiani F, et al. Neuropharmacology. 2023;231:109491.
23. Kim G, et al. Front Microbiol. 2020;11:2099.
24. Sarkar A, et al. J Clin Med. 2021;10:459.
25. Nunez H, et al. Gut Microbes. 2025;17(1):2463567.
26. Miller JE, et al. PLoS Med. 2020;17(11):e1003429.
27. Stokholm J, et al. Science Translational Medicine. 2020;12:eaay9391.
28. Keag OE, et al. PLoS Med. 2018;15(1):e1002494.
29. Aw MM, et al. ESPGHAN Scientific Poster; 2025.

MCE C-Sec_M1_Nurse Blog_Khmer_v1.1_21Sep26
x